Stwardnienie rozsiane
Rekrutacja pacjentów otwarta
Badanie kliniczne dla osób dorosłych z wtórnie postępującą nierzutową postacią stwardnienia rozsianego.
Stwardnienie rozsiane (SM) to przewlekła, zapalna choroba ośrodkowego układu nerwowego, w której dochodzi do niszczenia osłonek mielinowych nerwów.
Dokładna przyczyna stwardnienia rozsianego (SM) nie jest w pełni znana, ale choroba rozwija się w wyniku połączenia czynników autoimmunologicznych, genetycznych i środowiskowych.
Czynniki ryzyka rozwoju SM
- predyspozycje genetyczne
- SM nie jest chorobą dziedziczną wprost, ale u osób, których krewni chorują na SM, ryzyko jest wyższe niż w populacji ogólnej
- płeć
- choroba występuje zdecydowanie częściej u kobiet niż u mężczyzn
- wiek
- najczęściej pierwsze objawy pojawiają się między 20. a 40. rokiem życia
- niedobór witaminy D
- obserwuje się wyższą zapadalność na SM w rejonach o mniejszym nasłonecznieniu; witamina D odgrywa istotną rolę w regulacji układu odpornościowego
- obserwuje się wyższą zapadalność na SM w rejonach o mniejszym nasłonecznieniu; witamina D odgrywa istotną rolę w regulacji układu odpornościowego
- czynniki środowiskowe
- brane są pod uwagę m.in. infekcje wirusowe (np. wirus Epsteina-Barr), palenie tytoniu oraz długotrwały stres
Wczesne objawy SM
- zaburzenia widzenia: zamazane lub podwójne widzenie, ból gałki ocznej i zapalenie nerwu wzrokowego
- zaburzenia czucia: drętwienie, mrowienie kończyn lub połowy twarzy
- problemy z równowagą: zawroty głowy, niezgrabność ruchowa i trudności z koordynacją
- osłabienie siły mięśniowej: ociężałość nóg lub rąk, problemy z precyzyjnymi ruchami
- przewlekłe zmęczenie: silne zmęczenie niewspółmierne do wysiłku
- objaw Lhermitte’a: uczucie prądu elektrycznego w kręgosłupie przy zginaniu głowy
Kolejne i późne objawy
- spastyczność: bolesna sztywność i skurcze mięśni (najczęściej w nogach)
- problemy z pęcherzem: parcie na mocz i nietrzymanie moczu
- zaburzenia poznawcze: kłopoty z pamięcią i koncentracją
- zaburzenia nastroju: depresja, chwiejność emocjonalna
Postać wtórnie postępująca stwardnienia rozsianego (SPMS) to kolejny etap choroby, w którym po latach przebiegu rzutowo-remisyjnego stan neurologiczny pacjenta stale się pogarsza bez wyraźnych rzutów i pełnych remisji.
Wtórnie postępujące stwardnienie rozsiane rozwija się zazwyczaj po 10–15 latach od pierwotnej diagnozy postaci rzutowo-remisyjnej.
Wtórnie postępująca nierzutowa postać stwardnienia rozsianego (non-relapsing SPMS – Secondary Progressive Multiple Sclerosis) to forma stwardnienia rozsianego (SM), w której po początkowym okresie rzutowo-remisyjnego przebiegu choroby (RRMS) następuje stopniowe, ciągłe pogarszanie się funkcji neurologicznych bez wyraźnych rzutów.
Pacjenci z SPMS doświadczają progresji objawów, takich jak osłabienie mięśni, problemy z chodzeniem, zaburzenia równowagi, spastyczność i trudności poznawcze. Dokładna przyczyna tej postępującej degeneracji jest nieznana, a leczenie koncentruje się na spowalnianiu progresji choroby i łagodzeniu objawów.
Do badania mogą zakwalifikować się osoby, które:
- są w wieku od 18 do 65 lat
- mają udokumentowane rozpoznanie stwardnienia rozsianego
- nie doświadczyły w ciągu 2 lat przed przystąpieniem do badania rzutów choroby
- mają udokumentowane dowody na postęp niepełnosprawności w okresie 12 miesięcy przed badaniem kwalifikacyjnym
Korzyści wynikające z udziału w badaniu:
- możliwość leczenia nowymi metodami
- ciągła specjalistyczna opieka medyczna przez cały okres trwania badania
- bezpłatne badania: laboratoryjne; MRI 3-testowy (3T) mózgu i rdzenia kręgowego
- zwrot kosztów za dojazdy na wizyty i posiłki
Skontaktuj się z nami:
- ul. Ołtaszyńska 92c/3, 53-034 Wrocław
- +48 607 424 301
- biuro@pbks.com.pl
